میکده

بی حرمتی به حضرت هادی(ع) عیان شده…..

می پرست — Tue, 15 May 2012 11:34:43 +0000

آجرک الله یا صاحب الزمان…

این روزها فقط کافی است در گوگل ایمیج واژه امام نقی را جستجو کنید….!!!

آقا ببخش ، بار دگر قلبتان شکست

این بار جدتان هدف دشمنان شده

از بس که ما به ظاهر اسلام رفته ایم

شیطان میان باطن عالم نهان شده

دیشب شنیدم از دهن یار خسته ای

بی حرمتی به حضرت هادی(ع) عیان شده

این بیت را به دیده ی پر اشک گفته ام

از شرم روی فاطمه(س)اشکم روان شده

امشب سئوالِ در دلِ من بی جواب ماند

آخر چه شد ؟! که کار تشیع چنان شده

جز این نبوده حاصل اعمال ظاهری

کالایمان ریایی و سودش زیان شده

از گله ، گرگ بره ی بسیار برده است

این گرگِ سیر گشته رفیق شبان شده

از ضعفِ ماست این که به اینجا رسیده ایم

تقصیر ما وسیله ی گردن کشان شده

می خواهم از خدا که دگر بار نشنویم

چیزی به جز محبت «هادی(ع)»بیان شده

شاعر: یاسر قربانی

مطالب مرتبط

مطلب مرتبطی نیست

ولیِ خدا صاحب ذوالفقار( وصف حالت جنگ امیرالمومنین با مرحب)

می پرست — Sun, 13 May 2012 08:22:37 +0000

ولیِ خدا صاحب ذوالفقار سپر در دم تیغ آن بد سگال

و لیکن ز زیر سپر آن جناب برآورد تیغی چنان آفتاب

چنان راند دلدل امیر عرب چنان لب به دندان گزید از غضب

چنان آستین را به بالا شکست چنان تیغ را داد لنگر بدست

چنان خورد بر پشت زین پیچ تاب ز یک ران چنان راست شد بر رکاب

چنان کرد آهنگ بدخواه دین چنان راست گردید بر پشت زین

چنان تلخ شد از غضب کام او چنان راست شد مو بر اندام او

که افتاده لرزه بر ارکان عرش قیامت عیان شد به سکان فرش

دل آزرده ماه و در اندیشه مهر که می پاشد اینک زهم نه سپهر

ز طوفان فضای زمین گشت تنگ بپرید از رخ شیر افلاک رنگ

به جبریل و میکال شد این خطاب که امروز دارد غضب بوتراب

برِ آنکه باعث بر ارشاد توست پسر عم احمد که استاد توست

چو بر فرق مرحب زند بی دریغ ز تنگ سمندش جهد برق تیغ

ملائک در آن عرصه هول ناک یکی کرد پر, فرش بر فرش خاک

یکی لنگر افکند پهلوی او به سر پنجه خم کرد بازوی او

چنان کوفت بر فرق بدخواه دین که از بارگاه جلال آفرین

بر آمد ندایی ز عرش بریین که ای بوتراب آفرین آفرین

مطالب مرتبط

روایتی خواندنی در مورد جنگ امیرالمومنین با مرحب

می پرست — Sat, 12 May 2012 08:29:17 +0000

روایت بسیار زیبا و خواندنی از قدرت و شجاعت امیرالمونین را در گفت‌وگوی پیامبر با جبرئیل بخوانید:

در روز جنگ خیبر پس از آنکه مرحب خیبری(مرحب بن حارث یهودی،مردی بلندقامت، عظیم الجثه و بسیار شجاع) به دست امیرالمونین به دو نیم گردید و بر زمین افتاد جبرئیل در حالی که خنده تعجب بر لب داشت بر پیامبر فرود آمد. رسول خدا به او فرمودند: از چه تعجب کردی؟

عرض کرد: همانا فرشتگان در مراکز و جایگاه‌های آسمانی ندا می‌کنند:
“لافتی الا علی لاسیف الا ذوالفقار”

ولی تعجب من بدان جهت است که آن زمان که امر شدم قوم لوط را هلاک کنم، شهرهای آنان را که ۷ شهر از زمین هفتم زیرین تا زمین هفتم بالا بود بر پری از بال‌هایم قرار دادم و آنقدر آن‌را بالا بردم که حاملان عرش صدای خروس‌ها و اطفال(روی زمین) را می‌شنیدند و تا صبح در انتظار امر خدا ایستادم و آن‌را جابجا نکردم.

اما امروز که علی ضرب هاشمی را فرود آورد من مامور شدم زیادی قبضه او را نگه دارم تا به زمین فرود نیاید و به زمین نرسد و آن‌را به دو نیم نکند تا زمین و اهل آن‌را واژگون گردد.

در این هنگام فشار زیادی شمشیر علی سنگین‌تر از شهرهای قوم لوط بود و این درحالی بود که اسرافیل و میکائیل بازوی علی را در هوا به قبضه خویش گرفته بودند.

منبع: مدینه المعاجز ۱/۱۸۳ ح ۱۷۳ تالیف سیدهاشم بحرانی و اعجاز امیران عالم فصل دوم.احمد متوسلی

مطالب مرتبط

او علی گفت و من علی گفتم

می پرست — Sun, 06 May 2012 12:42:43 +0000

چون خُمِ می همیشه در جوشم

عاشقانه، شراب می نوشم

من شدم بی خبر، ز هستی خویش

نیست چیزی مرا، که بفروشم

بس که خوردم می و چَغانه زدم

به گِرو رفته است روپوشم

مدّتی از خیالِ روی نگار

دنگ و حیران و مات و مدهوشم

دوشم آمد چو یار از ره لطف

گفت: اسرارِ عشق در گوشم

غمزهاش بُرد، عقل و هم دینم

عشوهاش برد، عقل و هم هوشم

مرحمت کرد، آن پری پیکر

کرد منزل دمی در آغوشم

او علی گفت و من علی گفتم

خرقه ها داشت، کرد بر دوشم

بقیه در ادامه مطلب…

گفتمش: رهنماییم بنما

گفت: یک دم مکن فراموشم

گر تو خواهی، بما رسی باللّه

خوش بگو: لا اِلاه الاّ اللّه

ره به دل گر بَری، توان بینی

دل و جان را، به هم عیان بینی

چون کشی نفْس را، ز همّت پیر

روح خود را ز قُدسیان بینی

گر گذشتی، از این جهان جانا

عالمی غیر از این جهان بینی

از دَم احیا کنی، تو عَظمِ رَمیم

گر شوی بی نشان، نشان بینی

نظرت کیمیا شود، بی شک

آن زمان کیمیا، توان بینی

چون شدی غرق عشقِ ذاتِ علی

در نظر هرچه آید، آن بینی

برسان خویش را به کشتی نوح

تا که دریای بیکران بینی

دل ما را ز خود مکن خسته

ترسم آخر، که تو زیان بینی

می توان ره بری به منزل حق

یک تنی گر ز رهروان بینی

گر تو خواهی به ما رسی باللّه

خوش بگو: لا اِلاه الاّ اللّه

چون گذشتیم از سر و از جان

به عوض داد او به ما دل و جان

قدمی گر به سوییار رَوی

می رسی تا به منزلِ جانان

کس نشد ناامید، زین درگاه

خاصه آن کس که رفت با جانان

گر شبی بزم عاشقان بینی

همه در ذکر و فکر، از دل و جان

همه در رقص و مست و شوریده

می دهد جام می به پیر و جوان

چون بنوشی می از کف ساقی

می شوی مات ولات، رَسته ز جان

مست گردی، ولی از آن مستی

باخبر می شوی، ز کون و مکان

بشنوی این سخن تو از ذرّات

یا سمیع و بصیر و یا سُبحان

چون ز بیگانگی شوی عریان

با خبر می شوی ز سرّ نهان

گر تو خواهی به ما رسی باللّه

خوش بگو: لا اِلاه الاّ اللّه

مطالب مرتبط

فکر پرواز تا حرم عشق است

می پرست — Sat, 28 Apr 2012 02:25:38 +0000

فکر پرواز تا حرم عشق است فکر این که کبوترم عشق است

از لب بام صحن آزادی رو به سوی تو می پرم عشق است

این که فکر زیارتت آقا تا ابد هست در سرم عشق است

تا که من لقمه ای برای شفا از غذای تو می خورم عشق است

گوشه ی این حریم نورانی یاد مولای بی حرم عشق است

روضه های کنار صحن و رواق نعره ی وای مادرم عشق است

حالت لحظه ی تولد اشک به روی گونه ی ترم عشق است

شعر گفتن کنار پنجره ی این قطاری که می برم عشق است

این که از کودکیم تا امروز سائلی پشت این درم عشق است

من که در غربت تو تنهایم تو که هستی برابرم عشق است

تو که حسن ختام من هستی به خدا بیت آخرم عشق است

مطالب مرتبط

مطلب مرتبطی نیست

در انتها، سر هر میخ تیز را کج کن

می پرست — Wed, 25 Apr 2012 07:19:02 +0000

سلام، آمده ام تا سفارشی بدهم

دری بساز برایم دوباره؛ ای نجار

دری که کنده نگردد به ضربۀ لگدی

دری مقاوم و محکم ز بهترین الوار

دری که رد نشود یک غلاف از لایش

دری بساز بدون شیار و بی مسمار

برای این که کسی مشت روی در نزند!

بیا سه چار کلون اضافه تر بگذار

دری بساز برایم ز چوب های نسوز

دری که دیرتر آتش بگیرد ای نجار

دری به عرض من و جبرئیل و یک تابوت

دری به طول قد و قامت خم عمار

در انتها، سر هر میخ تیز را کج کن

مهم تر از همه این است؟! خاطرت بسپار

شاعر: وحید قاسمی

مطالب مرتبط

نوای مناجات با امام حسین, حدادیان

می پرست — Fri, 20 Apr 2012 19:10:36 +0000

مناجات با امام حسین و نقل داستان زهیر روز عاشورا

زمان: ۹ دقیقه

حجم: ۳٫۵ MB

هر پلک یک مکاشفه شد روز داوری دیدم شبیه چشم شما نیست محشری دیدم به بی قراری آن چشم های مست یوسف اسیر گشته و یعقوب بستری….

مطالب مرتبط

مطلب مرتبطی نیست

به علی، دل علاقه ای دارد

می پرست — Tue, 10 Apr 2012 04:31:08 +0000

این شعر بسیار زیباست, پیشنهاد میکنم حتما بخوانید…

پدرش حضرت ابوطالب
شعرهایش شنیدنی ، جالب
در شجاعت ز کُلُهم غالب
پسرش خوش قلم ترین کاتب
به علی ، دل علاقه ای دارد
بَه چه نهج البلاغه ای دارد
مادرش فاطمه است بنت اسد
وصف او رد شده ز حدو عدد
پسرش بر تمام سر آمد
در بلاغت مقام صد در صد
جز علی نقطه ای به قرآن نیست
خطبه ای گفته نقطه در آن نیست
کوثری را به شور می بینم
در نمازش حضور می بینم
آسمان را چه جور می بینم
در سه نوبت سه نور می بینم
بَه ، به نوری زچادر زهرا
که مسلمان کند یهودی را
یک یهودی نشسته بر سر راه
دلخوش از لحظه لحظه های نگاه
تا ببیند جمال شاهنشاه
روی ماه علی ولی الله

بقیه در ادامه مطلب…

این یهودی که عاشق مولاست
دفن در وادی مسلمانهاست
نطفة ما و انعقاد علی
مادر و زایمان و ناد علی
لحظة بی کسی و یاد علی
من غلامی که خانزادعلی
‍ژِِن این بچه شیعه ها ،شیعه
و دی اِن ایِ خون ما شیعه
شیعه آن هم ز نوع زهرایی
کوثری ، مادری و بابایی
غیرتی ، حیدری و مولایی
شیعة معتقد به آقایی
که صراحی دل به کف دارد
نسبتی با شه نجف دارد
و نجف شُربخانة مستان
این گذرگاه دنج بی پایان
یک ضریح هزار تاکستان
صدو ده نی نمک ، شکر ریزان
و نجف لابی خداوند است
نرخ این شعرهای من چند است
گفتمت مرد آسمان مانده
حضرت صاحب الزمان مانده
عقل من، عقل این و آن مانده
که چگونه چنین جوان مانده
آمده آن جوان خوش بَر و رو
سرخ لب ، سبز گونه ،مشکین مو
او که بر عشق آبرو داده
به دعا حال گفتگو داده
وبه دستان می سبو داده
خیر محض است آنچه او داده
خیر ، خیر الامور اوسطها
من که مابِین ساقی ومولا
ساقی انگور میدهد به به
جامی از نور می دهد به به
به دلم شور می دهد به به
از همان دور می دهد به به
فاصله بین ما، دو تا دست است
شصت و یک سال علقمه مست است
سامرا کربلای آینده است
کربلا با مدینه پاینده است
قم که از کاظمین آکنده است
مشهد آری بهشت هر بنده است
کربلایی شدم خدا را شکر
من رضایی شدم خدا را شکر
دلم اینجا شکار می گردد
صید زلفان یار می گردد
دور چشم نگارمی گردد
یک در اینجا هزار می گرد
یک کیلو صوت یک تُنَم حالا
گوش ، شیعه اریکسُونم حالا
دوست داری که ابن سینا …یا
اکبر دهخدا ی دانا …یا
طبق قانون ، شفا، مداوا …یا
از لغت نامه ای که معنا …یا
شاعری ، دکتری ، شوی خوش نام
بشوی تو حکیم علی خیام
———-
خالد آمد امیر را بکشد
مرد شمشیر و تیر را بکشد
و علیِ دلیر را بکشد
موش آمد که شیر را بکشد .!؟
با دو انگشت و نای ابن ولید
زرد شد خالد و به خود لرزید
این دو انگشت قصه ها دارد
ذوالفقار است و شکل لا دارد
و حکایت ز لافتی دارد
قدرت بعد مرگ را دارد
این دو آمد ز لابلای ضریح
منغذ افتاد کشته پای ضریح
———–
گر که بر مرکبش سوار شود
وارد بزم کار و زار شود
کار دشمن تمام زار شود
دست اگر او به ذوالفقار شود
شیر شرزه عجیب می غرد
ذوالفقار از دو سمت می برد
در یمین و یسار می چرخد
شش جهت را سه بار می چرخد
نصف را شه سوار می چرخد
نصف را ذوالفقار می چرخد
نصفه ای را که تیغ می پیمود
هنر دستهای حیدر بود
نصفه ای را که شاه می جنگید
این دو دیده چه چیزها را دید
تیغ چون رقص نور می رقصید
در فرود آمدن نمی لرزید
کله ای با کلاه می پرد
ذوالفقار است سینه می درد
ذوالفقاری که بی غلاف آمد
تیغ کج را ببین که صاف آمد
تیز و بران و موشکاف آمد
یا علی گفت و در مصاف آمد
ذوافقارش بدون واهمه است
خواهر ذوالفقار فاطمه است
نَه که در سال سی عام الفیل
نه که در کعبه بارگاه جلیل
نه که بعد از پیمبری خلیل
نور او قبل خلق جبرائیل
عدد سی هزار ضرب خودش
یک نُهُ و هشت صفر در جلویش
تازه این سن جبرئیل امین
که خودش گفته با پیمبر دین
و علی بوده پیشتر ازاین
شاعری میزند چنین تخمین
آخرین حد فکری اعداد
سن حیدر حدود یک ملیارد
من علی را خدا نمی دانم
از خدا هم جدا نمی دانم
بی شریک و یگانه می دانم !
من از این بیش را نمی دانم
علی از ذات حق شده مشتق
آخرش می شود به حق ملحق

مطالب مرتبط

نواهنگ روضه امیرالمومنین, مناسب برای فاطمیه

می پرست — Sun, 08 Apr 2012 03:02:44 +0000

نواهنگ روضه از سید جواد ذاکر و حاج حسن خلج

زمان: ۴ دقیقه

حجم: ۱٫۸ MB

امام حسن مجتبی علیه السلام در طواف کعبه بودند, یه نفر گفت یابن فاطمه…. امام حسن مجتبی چشماشون پر اشک شد گفت آخه نامردا تو عرب رسمه که پسر رو به اسم پدر میشناسند شما ها چرا به من پسر علی نمیگید؟ گفتند ما هرچی می کشیم از پدرت علیه…..

مطالب مرتبط

روضه خوان روضه ای برایم خواند…

می پرست — Sat, 07 Apr 2012 03:12:02 +0000

روضه خوان روضه ای برایم خواند روضه ی ناله و غمی جانکاه

روضه ی سخت کوچه هایی تنگ روضه ی مادر و کسی در راه…

مادری بود «بَضعهْ منی» با غمی از نبودن پدرش

خوب کوچه به یاد می آرد لحظه های ستودن پدرش

مادری بود و کودکی کوچک دست در دست یکدگر آرام

بعد بابا، و ناسزا به علی زیر لب ها و بر سر هر بام

روضه می خواند روضه ای پر درد روضه ی آن حرامی نامرد

روضه ی التماس کودک را: آه مادر، تو را خدا برگرد!

بقیه در ادامه مطلب…

راه برگشت پیش مادر نیست حیف شد حیف کوچه باریک است

کاش می شد به خانه بر گردیم… حیف شد حیف مرد نزدیک است

مادر و کوچه ها و یک طفلی که پرید از دو چشم او امید

کودکش پیش چشم مادر خویش روضه ای سخت را مجسم دید:

روضه خوان گریه های سختی کرد ناگهان عرش در تلاطم شد

مرد نامرد نامه را….، کوچه پیش چشمان مادری گم شد…!

ناگهان پر زاشک مادر بود با همه قد خود زمین افتاد

روضه خوان گفت کوچه های شام اتفاقی شبیه این افتاد!

لحظه ای بین کوچه ی خاکی او به یاد صدای بابا بود

قصه تلخ کربلا حالا پیش چشمان او هویدا بود:

دختر و ناله های وا اُمّا.. تا خودش را کنار دختر دید

بعد از آن قصه سخت بود و او دید بر روی نیزه ها خورشید…!

کودک غرق گریه اش می گفت: من به دیوار می گذارم سر

که نشد صورت نحیفم را سپر صورتت کنم مادر!

کودکی بود و مادری پر درد دست در دست یکدگر آرام

روضه خوان گفت آخر کوچه ابتدا شد برای کوچه شام…

مطالب مرتبط

هوای مادر…

می پرست — Fri, 06 Apr 2012 03:19:52 +0000

دلم هوای شما کرده بی هوا مادر
که بیت بیت غزل می زند صدا: …. مادر

●

حروف شعر پر از عطر یاس میگردد
همین که ذهن قلم گوید از شما مادر

●

همیشه شاعر بیتاب وقت توصیفت
شود اسیر و زمین گیر واژه ها مادر

●

سری به وادی احساس میزند تنها
قدم قدم که رسم تا به انتها مادر

●

غمی به سوی شما میکشد مرا اما
عبور ثانیه ها میکند جدا مادر

●

مسیر کوچه ای از ازدحام مسدود است
غبار و دود و هیاهو و ماجرا مادر

بقیه در ادامه مطلب…

●

تمام آینه ات را غبار میگیرد

همینکه میشکند قامت دعا مادر

●

چگونه پشت دری بینمت که میسوزد؟
چگونه هضم کنم داغ کوچه را مادر؟

●

و کاشکی که نمی دید چشم لبریزم
دو دست بسته ی دل را در این عزا مادر

●

چقدر گفتم و گفتم ز کربلا اما
برای من که مدینه ست کربلا مادر

●

برای من که کمی شاعر شما هستم
شبیه دفن شبانه ست بوریا مادر

●

کجاست ذهن مشوش بگو که بر گردد
بگو که دق نکنم….«درد آشنا مادر»

●

دوباره شاعر بی تاب ، واژه ها زندان
نمی شود دل تنگم دمی رها مادر

●

زمین نخوردم و دیگر نمیخورم هرگز
به مهر دست مرا هم گرفته تا مادر

●

همان که تا غم خود کوچه کوچه ام می برد
همان که می بردم باز تا خدا -مادر-

مطالب مرتبط

مِی که ما گوییم…

می پرست — Sun, 01 Apr 2012 06:48:43 +0000

بـا صداقـت بـاش یـار مـا شـوی لاف با عاشق مزن رسوا شوی

کار ما بر سـِرِّ حـق پـی بـردن است در سبوی معرفت مِی خوردن است

حـرمـت میخـانه از مستـی بود حق مِی بشکستن از پستی بود

ما نـه آن دُردی کِشِ ساقی کشیم ما فقط در سایه ی ساقی خوشیم

بـی رخِ ساقـی جهان باقـی مباد لحظه ای میخانه بی ساقی مباد

رمز و راز عشق با عاقل مگو حرف مِی با مردم جاهل مگو

در بهاران صحبتی از دِی مکن جاهلان را با خبر از مِـی مکن

ساقی ما در سقایت اولّی است تا ابد مولای سرمستان علیست

مِـی کـه مـا گویـیـم مستـی آورد نیستی نِی؛بلکه که هستی اورد

مِی که ما گوییم صاف است و زلال اینچنین مـِی را خـدا کرده حلال

مِی که مـا گوییم لطف حـق بود لطف حق در مستی مطلق بود

مِی کـه مـا گوییم عـاری از ریاست مست از این می انبیاء و اولیاست

مـِی کـه مـا گوییم الـطاف جـلـی است مستی این می فقط یک یا علی ست

مِی که ما گوییم زهرا می دهد بـا تولّی و تبرّی می دهد

مِی کـه ما گوییم صهبای ولاست ساقی و میخانه اش در کربلاست

می که ما گوییم پر سوز و تب است آن بـلـوریـن جام دسـت زیـنـب است

مطالب مرتبط

پیغمبر همه را به علی گفت, علی از هوش رفت…

می پرست — Sat, 31 Mar 2012 07:06:51 +0000

می گویند وقتی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در حال احتضار بودند امیرالمؤمنین علیه السلام را فراخواندند و فرمودند یا علی جبرائیل اینجاست و به من خبر داد که بعد از من حق شما را غصب می کنند شما صبر می کنی؟ عرض کردند: بلی صبر می کنم. فرمودند: بعد از من در کوچه ها جواب سلامت را نمی دهند آیا صبر میکنی؟ عرض کرد: بلی صبر می کنم. فرمودند: بعد از من روی منبر ها تو را سب و لعن میکنند, آیا صبر میکنی؟ عرض کرد: بلی صبر می کنم. فرمودند: شما را آزار می دهند خانه نشین می کنند آیا صبر می کنی؟ عرض کرد: بلی صبر می کنم.
مرحوم مجلسی در بحارالانوار آورده است صبر و امان حضرت امیر علیه السلام آنجایی بریده شد که فرمود علی جان به خانه شما حمله می کنند و همسرت را می زنند و آزار می دهند. می گویند امیرالمؤمنین علیه السلام با صورت روی زمین افتاد.

حیرتم سوخت که حضرت امیر چنین سخنانی را از پیغمبر میشنود, غش میکند…

اما شنیدن کی بود مانند دیدن؟؟

وَ إِنَّ فِی عَضُدِهَا کَمِثْلِ الدُّمْلُجِ مِنْ ضَرْبَتِهِ لَعَنَهُ اللَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ

مطالب مرتبط

سخنان علی (ع) برمزار همسرش به نقل از حسین(ع)

عجب خجسته حدیثی‌ست!

می پرست — Sat, 31 Mar 2012 05:12:48 +0000

امروز در اشعار هلالی جغتایی به این شعر جالب برخوردم:

   محمد عربی آبروی هر دو سراست   کسی که خاک درش نیست خاک بر سر او
شنیده‌ام که تکلم نمود همچو مسیح    بدین حدیث لب روح‌ پرور او
.   که من مدینهٔ علمم، علی درست مرا     عجب خجسته حدیثی‌ست! من سگ در او

مطالب مرتبط

مطلب مرتبطی نیست

سخنان علی (ع) برمزار همسرش به نقل از حسین(ع)

می پرست — Sat, 31 Mar 2012 03:39:36 +0000

حـسـین بن على علیه السلام فرمود: چون فاطمه علیه ماالسلام وفات کرد، امیرالمؤ منین او را پـنـهـان بـخـاک سـپـرد و جـاى قـبـرش را نـاپدید کرد، سپس برخاست و رو بجانب قبر رسـول خدا صلى للّه علیه و آله کرد و گفت : سلام بر تو اى رسول خدا از جانب دخترت و دیدار کننده ات و آنکه در خاک رفته و از من جدا شده و در بقعه تو آمده و خدا زود رسیدن او را نزد تو برایش برگزیده.

اى رسـول خـدا! شـکـیـبـائیم از فراق محبوبه ات کم شده و خود داریم از سرور زنان جهان نـابود گشته ، جز اینکه براى من در پیروى از سنت تو که در فراقت کشیدم جاى دل دارى باقى است ، زیرا من سر تورا در لحد آرامگاه ت نهادم و جان مقدس تو از میان گلو و سینه من خارج شد (یعنى هنگام جان دادن سرت به سینه من چسبیده بود) آرى ، در کتاب خدا براى من بهترین پذیرش (و صبر بر این مصیبت ) است ، انالله و انا الیه راجعون ، همانا امانت پس گـرفـتـه شـود و گـروگـان دریـافـت گـشـت و زهـرا از دسـتـم ربـوده شـد.

اى رسـول خـدا دیـگـر چـه انـدازه این آسمان نیلگون و زمین تیره در نظرم زشت جلوه مى کند، اندوهم همیشگى باشد و شبم در بى خوابى گذرد و غمم پیوسته در دل است ، تا خدا خانه اى را کـه تـو در آن اقامت دارى برایم برگزیند، (بمیرم و به تو ملحق شوم ) غصه اى دارم دل خـون کن و اندوهى دارم هیجان انگیز، چه زود میان ما جدائى افتاد، تنها بسوى خدا شکوه مى برم.

بـه هـمـیـن زودى دخـتـرت از هـمـدست شدن امتت بر ربودن حقش بتو گزارش خواهد داد، همه سـرگذشت را از او بپرس و گزارش را از او بخواه ، زیرا چه بسا درد دلهائى داشت که چون آتش در سینه اش ‍ مى جوشید و در دنیا راهى براى گفتن و شرح دادن آن نیافت ، ولى اکنون مى گوید و خدا هم داورى مى فرماید و او بهترین داورانست ،

سـلام بـر شـمـا سـلام وداع کننده اى که نه خشمگین است و نه دلتنگ ، زیرا اگر از اینجا بـرگردم ، بواسطه دل تنگیم نیست و اگر بمانم بواسطه بدگمانى به آنچه خدا به صابران وعده فرموده نباشد.

واى ، واى بـاز هـم بـردبـارى مـبارکتر و خوش نماتر است اگر چیرگى دشمنان زورگو نـبـود (که مرا سرزنش کنند یا قبر فاطمه را بشناسند و نبش ‍ کنند) اقامت و درنگ در اینجا را چون معتکفان ملازمت مى نموددم و مانند زن بچه مرده بر این مصیبت بزرگ شیون مى کردم ، در بـرابـر نـظـر خـدا دخـتـرت پـنـهـان بـخـاک سـپـرده شـد و حـقـش پـایـمـال گـشـت و از ارثـش ‍ جـلوگیرى شد، با آنکه دیر زمانى نگذشته و یاد تو کهنه نگشته بود، اى رسول خدا، شکایت من تنها بسوى خداست و بهترین دلدارى از جانب تو است اى رسـول خـدا! (چـون در مرگ تو صبر کردم یا براى گفتار تو درباره صبر)، درود خدا بر تو و سلام و رضوانش بر فاطمه باد.

اصول کافى جلد ۲ صفحه ۳۵۶ روایت ۳

مطالب مرتبط

پیغمبر همه را به علی گفت, علی از هوش رفت…